Αρχεία, τηλεοπτικά παράθυρα και επέτειοι: Η δημόσια ιστορία στην Ελλάδα

 

Συζητούν ο Χάρης Αθανασιάδης και ο Χρήστος Τριανταφύλλου

 

Ο Χρήστος Τριανταφύλλου συζητά με τον Χάρη Αθανασιάδη, καθηγητή Δημόσιας Ιστορίας στο Πάντειο Πανεπιστήμιο και διευθυντή του Προγράμματος Μεταπτυχιακών Σπουδών «Δημόσια Ιστορία» στο Ελληνικό Ανοιχτό Πανεπιστήμιο, για τη δημόσια ιστορία στην Ελλάδα. Η δημόσια ιστορία αφορά ταυτόχρονα τρεις περιοχές: πρώτον, την παρουσία του παρελθόντος στον δημόσιο χώρο και λόγο· δεύτερον, τη μελέτη αυτής της παρουσίας ως αυτόνομο ακαδημαϊκό αντικείμενο· τρίτον, την εφαρμοσμένη ιστορία, δηλαδή τη δημόσια παρέμβαση των ιστορικών προκειμένου να επηρεάσουν την ιστορική κουλτούρα μιας κοινωνίας. Έτσι, η δημόσια ιστορία περιλαμβάνει μια πληθώρα πρακτικών και λόγων, από την αρθρογραφία στον Τύπο και το διαδίκτυο, τις τηλεοπτικές εκπομπές, τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, τις κρατικές πολιτικές της ιστορίας, αλλά και μια σειρά από πρακτικές από τα πάνω και από τα κάτω: μνημεία, τελετουργίες, ιστορικούς περιπάτους, κ.ά. Μέσα από αυτά, διεξάγονται «πόλεμοι της ιστορίας», δηλαδή δημόσιες διαμάχες με επίδικο τις διαφορετικές νοηματοδοτήσεις και αναγνώσεις του παρελθόντος –διαδικασία στην οποία εξ ορισμού εμπλέκονται και οι ιστορικοί, τόσο ως επιστήμονες όσο και ως πολίτες. Αυτό γίνεται ιδιαίτερα σαφές σε πρόσφατες διενέξεις, όπως το Μακεδονικό, ο πόλεμος στην Ουκρανία, αλλά και σημαντικές εθνικές επέτειοι, όπως το 1821 και το 1922.

 

 

 

 

 
 

   Η  Ιστορία στο Κόκκινο: Μια εκπομπή για το παρελθόν

σε συνεργασία με τα Αρχεία Κοινωνικής Ιστορίας

Επιμέλεια: Ηλίας Νικολακόπουλος

Μουσική επιμέλεια: Θανάσης Μήνας

Οργάνωση παραγωγής: Ιωάννα Βόγλη

 

20.00 - 21.00 Στο Κόκκινο 105,5 

 

Αρχεία, τηλεοπτικά παράθυρα και επέτειοι: Η δημόσια ιστορία στην Ελλάδα

Συζητούν ο Χάρης Αθανασιάδης και ο Χρήστος Τριανταφύλλου

  

dimosia istoriaΟ Χρήστος Τριανταφύλλου συζητά με τον Χάρη Αθανασιάδη, καθηγητή Δημόσιας Ιστορίας στο Πάντειο Πανεπιστήμιο και διευθυντή του Προγράμματος Μεταπτυχιακών Σπουδών «Δημόσια Ιστορία» στο Ελληνικό Ανοιχτό Πανεπιστήμιο, για τη δημόσια ιστορία στην Ελλάδα. Η δημόσια ιστορία αφορά ταυτόχρονα τρεις περιοχές: πρώτον, την παρουσία του παρελθόντος στον δημόσιο χώρο και λόγο· δεύτερον, τη μελέτη αυτής της παρουσίας ως αυτόνομο ακαδημαϊκό αντικείμενο· τρίτον, την εφαρμοσμένη ιστορία, δηλαδή τη δημόσια παρέμβαση των ιστορικών προκειμένου να επηρεάσουν την ιστορική κουλτούρα μιας κοινωνίας. Έτσι, η δημόσια ιστορία περιλαμβάνει μια πληθώρα πρακτικών και λόγων, από την αρθρογραφία στον Τύπο και το διαδίκτυο, τις τηλεοπτικές εκπομπές, τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, τις κρατικές πολιτικές της ιστορίας, αλλά και μια σειρά από πρακτικές από τα πάνω και από τα κάτω: μνημεία, τελετουργίες, ιστορικούς περιπάτους, κ.ά. Μέσα από αυτά, διεξάγονται «πόλεμοι της ιστορίας», δηλαδή δημόσιες διαμάχες με επίδικο τις διαφορετικές νοηματοδοτήσεις και αναγνώσεις του παρελθόντος –διαδικασία στην οποία εξ ορισμού εμπλέκονται και οι ιστορικοί, τόσο ως επιστήμονες όσο και ως πολίτες. Αυτό γίνεται ιδιαίτερα σαφές σε πρόσφατες διενέξεις, όπως το Μακεδονικό, ο πόλεμος στην Ουκρανία, αλλά και σημαντικές εθνικές επέτειοι, όπως το 1821 και το 1922.

→ Αρχείο παλαιότερων εκπομπών

   

  

Η  Ιστορία στο Κόκκινο: Μια εκπομπή για το παρελθόν

σε συνεργασία με τα Αρχεία Κοινωνικής Ιστορίας

Επιμέλεια: Ηλίας Νικολακόπουλος

Μουσική επιμέλεια: Θανάσης Μήνας 

Οργάνωση παραγωγής: Ιωάννα Βόγλη


 

 

 

 

Απρίλιος 2022

Ο Stephan Schirmer κατέθεσε στα ΑΣΚΙ το βιβλίο επισκεπτών της Βίλας Heitmann στη Θεσσαλονίκη της περιόδου 1921-1942.

Η κυρία Κοντογιάννη κατέθεσε στα ΑΣΚΙ συμπλήρωμα της συλλογής του Τάκη Κοντογιάννη με πολιτικές και καλλιτεχνικές αφίσες, αντιδικτατορικά έντυπα, τρικ και προκηρύξεις της Μεταπολίτευσης και εκδόσεις του ΚΚΕ.

Ο Βασίλης Βασιλειάδης κατέθεσε στα ΑΣΚΙ συμπλήρωμα της συλλογής του με θεματικό αρχείο αποκομμάτων τύπου.

Βιβλία, αρχειακά τεκμήρια και άλλα έντυπα δώρισαν στα ΑΣΚΙ οι Θεόδωρος Μαλισιάνκος, Δημήτρης Μαυροσκούφης, Ανδρέας Μπαλτάς, καθώς και η Δημόσια Κεντρική Ιστορική Βιβλιοθήκη Σάμου.

Μάρτιος 2022

Η Νατάσα Μερτίκα κατέθεσε στα ΑΣΚΙ το προσωπικό της αρχείο, το οποίο περιλαμβάνει μεταξύ άλλων αρχείο αποκομμάτων ευρωπαϊκού τύπου από την κατάθεσή της στο Συμβούλιο της Ευρώπης για τα βασανιστήρια που υπέστη κατά τη διάρκεια της δικτατορίας της 21ης Απριλίου.

Ο Σπύρος Σελιανίτης κατέθεσε στα ΑΣΚΙ συμπλήρωμα του προσωπικού του αρχείου με κείμενα του βιβλίου του, κείμενα θέσεων για την αγροτική οικονομία.

Βιβλία, αρχειακά τεκμήρια και άλλα έντυπα δώρισαν στα ΑΣΚΙ οι Σπύρος Κακουριώτης, Πέτρος Καραγιώργος, Κωστής Καρπόζηλος, Ελευθερία Κοψιδά, καθώς και το Εθνικό Ίδρυμα Ερευνών, οι Εκδόσεις Τόπος και το Κέντρο Επιστημονικών Ερευνών Κύπρου.

→Νέες προσκτήσεις: περισσότερα

 

 

mimisdareiotisΤα Αρχεία Σύγχρονης Κοινωνικής Ιστορίας (ΑΣΚΙ) αποχαιρετούν με βαθιά συγκίνηση τον Μίμη Δαρειώτη. Αποχαιρετούν τον νεαρό αγωνιστή του αντιδικτατορικού κινήματος, που βασανίστηκε όσο λίγοι και δεν διεκδίκησε ποτέ, στα χρόνια που ακολούθησαν, καμία αναγνώριση για τη δράση του. Αποχαιρετούν το στέλεχος της ανανεωτικής Αριστεράς, που αφιέρωσε τη ζωή του στα ιδανικά της και στην οργανωμένη δράση της, από την ΕΔΑ και το ΚΚΕ εσωτερικού στον ΣΥΡΙΖΑ. Αποχαιρετούν, τέλος, με οδύνη, τον δικό τους άνθρωπο, τον αγαπημένο τους φίλο. Αποχαιρετούν τον σταθερό συμπαραστάτη, τον σύντροφο, ο οποίος  στήριξε με όλη του την έγνοια και τις δυνάμεις τα Αρχεία, από την στιγμή της ίδρυσής τους ως σήμερα. Θα τον θυμόμαστε με την αγάπη και την τιμή που του πρέπει.

 

Βιογραφικό σημείωμα Δημήτρη (Μίμη) Δαρειώτη

Ο Δημήτρης (Μίμης) Δαρειώτης γεννήθηκε στις 27 Μαρτίου 1dareiotis.jpg943 στο Χαρακοπιό Μεσσηνίας. Ο πατέρας του Αναστάσιος Δαρειώτης ήταν αγρότης και μέλος του ΕΑΜ την περίοδο της Κατοχής. Ο Μίμης πέρασε στο Φυσικομαθηματικό τμήμα του ΕΚΠΑ το 1962. Οργανώθηκε στην ΕΔΑ και στη συνέχεια στη Νεολαία Λαμπράκη από τα χρόνια 1962-1964.

Με την επιβολή της δικτατορίας επικηρύχθηκε και πέρασε στην παρανομία. Συνελήφθη τον Απρίλιο του 1968 και βασανίστηκε άγρια επί μήνες. Μόλις στις 21 Μαΐου ανακοινώθηκε η σύλληψη του, ενώ πια είχε μείνει ανάπηρος. Δικάστηκε από έκτακτο στρατοδικείο τον Φεβρουάριο του 1969 και καταδικάστηκε εις θάνατο, απόφαση που μετατράπηκε σε 16 χρόνια. Αποφυλακίστηκε τον Αύγουστο του 1973. Συνελήφθη εκ νέου, την ημέρα της εξέγερσης του Πολυτεχνείου μεταφέρθηκε στο στρατόπεδο Μπογιατίου μαζί με τον Μήτσο Παρτσαλίδη. Επί οκτώ ημέρες τους έκαναν εικονικές εκτελέσεις. Ξαναπέρασε στην παρανομία για τρεις μήνες. Τον Φεβρουάριο του 1974 συνελήφθη εκ νέου για μερικές μέρες και στη συνέχεια αφέθηκε ελεύθερος.

Κατά τη διάρκεια της Μεταπολίτευσης υπήρξε μέλος της Κεντρικής Επιτροπής και του Πολιτικού Γραφείου του ΚΚΕ Εσωτερικού. Στη συνέχεια υπήρξε μέλος, διαδοχικά της Κεντρικής Επιτροπής της ΕΑΡ, του Συνασπισμού και του ΣΥΡΙΖΑ.